ذكر شمه‌اى از كيفيت حالت و آثار شوكت و جلالت امارت و ايالت پناه حشمت و عظمت دستگاه فرهاد خان و بيان مآل احوال او و كشته شدن در دار السلطنهء هرات به تيغ قضا پادشاه جهان فرهاد خان ، پسر زادهء بيرام خان قرامانلوست و قوم قرامانلو ، خانه‌وار بسيارند و گروهى بيحد و شمار و مكان و مستقر ايشان نواحى ولايت قراباغ اران و خوى و سلماس و آن حدود است و همواره جمعى كثير از اعيان آن قوم ملازمت درگاه پادشاهان روم و ايران كرده‌اند و مىكنند و بيرام خان مذكور ، در زمان فراغت‌نشان پادشاه جليل شاه اسمعيل نور اللّه مرقده ، در سلك امراى عظام رفيع مقام انتظام داشت و در تاريخ سنهء ست عشر و تسعمائه ، كه پادشاه بىعديل سمى سبط خليل اسمعيل ، محمد خان شيبانى كه او را شيبك خان هم ميخوانند و پادشاه دشت قبچاق و تركستان و ماوراء النهر بود و خراسان را در آن دو سال از تصرف اولاد امجاد سلطان حسين ميرزاى بايقرا « 1 » انتزاع نموده در ظاهر قريهء محمود آباد مرو كشت و تمامى ممالك خراسان و كشور بلخ و طخارستان ، تا ساحل رود جيحون به حيطهء تسخير درآورد ، امارت و سلطنت مملكت بلخ و شبرغان و اند خود و طالقان و قلعهء باميان تا كنار آب ، به ايالت پناه شوكت دستگاه ، بيرام خان تفويض فرمود . و بيرام خان قريب به سه سال در كمال استقلال ، به حراست و حكومت آن ملك قيام نمود و ابواب عدالت و رعايت ، بر روى « 2 » اكابر و ساير رعيت برگشود و در اواخر سنهء ثمان و عشر و تسعمائه كه مرتب امور كشور ستانى ، امير نجم ثانى اصفهانى ، لشكر خراسان به تسخير مملكت ماوراء النهر برد ، ايالت پناه بيرام خان نيز حسب الحكم نواب وكيل السلطنه با جنود بلخ و آن حدود ، طريق متابعت و موافقت سپرد و امير نجم با سپاه نصرت بهر ، بعد از وصول به كشور ماوراء النهر ، در ظاهر قلعهء غجدوان كه از

--> ( 1 ) - م : حسين بايقراى . ( 2 ) - د : پرورى .